شعرها

از بند بند تو

 كه هنوز به دست نيامده

نمي توان گفت  تا شعر شوي

حتي اگر كنگره ها را  خرج كنند

 باز پول توجيبي بچه هايت كم و زياد نمي شود

مي گويند گلوله پشت گلوله خوردي

 تا قد بكشي

مادرت در قاب عكس هاي خانه

دنبال استخوانت مي گردد

 آدم توي عكس هيچ وقت پير نمي شود

اما تا تو استخوان تركاندي

 مادرت سپيد شد و خوابيد

 تا براي يك بار

خوابت را بميرد .

...

آنقدر قد كشيدي

 كه در هيچ گودالي

 تو را نمي شود ديد  

اما  نمي شود  تو را نديد گرفت

حتي  اگر كنگره ها  شعر شوند

 باز بند بند تو به دست نمي آيد